İLİŞKİSEL VERİ TABANI

Farklı tablolara yerleştirilmiş verileri birbirleriyle aynı alanlar doğrultusunda ilişkilendirmeye ilişkisel veri tabanı denir.  İlişkisel veri tabanı günümüzde en çok kullanılan veri tabanı türüdür.

İlişkisel veri tabanında tablolar birbirleriyle bağlantılı ilişkili bir şekilde bulunur. Tabloların satıları kayıtları oluşturur. Sütunlar ise alanları oluşturur. Satırlar ile sütunların kesiştiği noktaya hücre denir. 

iliskisel veri tabani
veritabani tablo

 

İlişkisel Veri Tabanında Tabloların Özellikleri

İlişkisel veri tabanında tablolar aşağıdaki özellikleri taşımaları gerekir.

  1. Her sütun ismi farklı olmalıdır.
  2. Tablo içerisindeki her satır farklı olmalıdır, birbiri ile aynı kayıt bulunmamalıdır.
  3. Hücre verileri tekil olmalıdır.
  4. Satır ve sütunların sırasının nasıl olacağının önemi yoktur. 

Kısıtlamalar

Veri tabanı bütünlüğü için kısıtlamalar yapılmak zorundadır.  Verilerin birbiri ile uyumlu olması gerekir.  Veriler arasında kopukluk olmaması için kısıtlama gerekir ve geçerli bir veri tabanı oluşturulması için şarttır. 

Anahtar Kısıtlamaları

Bütünlük kısıtlamalarında anahtar kısıtlamaları önemli bir noktadadır.  Her bir tablodaki her bir satırda kullanılan anahtar kısıtlaması tek olması gerekir.  Bu olmaz ise kayıtlar arasında bütünlük bozulur, kopukluk meydana gelir. 

Anahtar kısıtlamalarını sağlarken birincil anahtar(primary key) veya yabancı anahtar(foreign key)‘ dan birisi seçilir. 

Birincil Anahtar(Primary Key)

 Birincil anahtar kullanılan alanlardaki bilgiler benzersiz bilgiye sahip olması gerekir. Örneğin bir tc no, telefon no, il plaka kodu gibi bilgilerdir. Birincil anahtar kullandığımız alanlar satırı benzersiz şekilde tanımlar.

Birincil anahtarlar boş veya birbiri ile aynı değerleri içermez.

Yabancı Anahtarlar(Foreign Key)

Tablo içerisindeki verilerin birbirleriyle ilişki kurabilmesi için kullanılan anahtardır. Yabancı anahtarlar birbirleriyle aynı değerleri içerebilir. Bir tabloda bir veya birden fazla yabancı anahtarlar bulunabilir. 

Yabancı anahtar başka bir tablonun birincil anahtarıdır!

birincil ve yabanci anahtar

 

Veri Kısıtlamaları

Veri kısıtlamaları şu amaçlar için kullanılır:

  1. Veri tutarlılığı için 
  2. Girilecek verinin türünün sınırlandırılması

Veri Kısıtlamasında kullanılan bazı kısıtlamalar şunlardır:

  • Not Null
  • Default
  • Unique
  • Check

Not Null Kısıtlaması: Veri girişi yapılacak tablodaki sütunun boş olması veya olmaması için kullanılan kısıtlamadır.

Default Kısıtlaması: Veri girişi esnasında varsayılan olarak kullanılması istenen kısıtlamadır.

Unique Kısıtlaması: Veri girişi yapılırken tekrarsız veri olması için kullanılan kısıtlama.

Check Kısıtlaması: Kontrol kısıtlayıcısı olarak bilinir. Veri girişi yapılırken belirlenen unsurlara göre verinin girilmesi için kullanılan bir kısıtlamadır.  Örnek olarak bir tc numarasını girilirken hane sayısının 11′ den fazla olmamasını için kullanılır.